Kaunos/Dalyan

De Dalyan çayi verbindt het meer van Köycegiz met de Middellandse Zee. Deze rivier vormde in de Oudheid de grens tussen het grondgebied van de Cariërs en de Lyciërs, twee sterk door de Griekse cultuur beïnvloede volken. De grensplaats Kaunos was in de 4e eeuw één van de belangrijkste steden van de Cariërs. Van dat volk kunt u ten westen van Dalaman nog enkele zeer fraaie rotsgraven bewonderen. De ruïnes van Kaunos zijn alleen goed te bereiken over het water en de lokale bevolking heeft daar goed op ingespeeld. In de steile rotswand boven Kaunos hebben de Cariërs in een stijl die sterk lijkt op die van de Lyciërs (zie Fethiye en Myra) enkele schitterende grafmonumenten uitgehouwen, die eruit zien als Griekse tempelgevels. Bij de haven lag het centrum van de stad, waarvan nog enkele bouwwerken uit de tijd na de Carische bloeiperiode overeind staan. U ziet er onder andere een Romeins theater, een agora, een badhuis, een nymphaeum en een Byzantijns kerkje.

Tijdens de boottocht over de Dalyan çayi naar Kaunos heeft u kans om de zeldzame grote Afrikaanse drieklauw tegen te komen, een zoetwaterschildpad die meer dan een meter lang kan worden. Ook de kleinere en talrijkere Euraziatische waterschildpad komt voor in dit waterrijke gebied.
Ten zuiden van Dalyan ligt bij Istuzu achter een rij duinen een kilometerslang zandstrand. Reusachtige zeeschildpadden die behoren tot de soort Caretta caretta komen daar ieder jaar tussen mei en oktober hun eieren leggen. De vrouwtjes gaan 's nachts het strand op en graven er een gat van ongeveer een halve meter diep voor hun eieren. Na ongeveer twee maanden kruipen de jongen (ook weer 's nachts) uit de eierschalen en lopen zonder enige hulp naar zee.

Bij het plaatsje Sultaniye aan de zuidwestkant ligt een bron met zwavelhoudend warm water.